สัตว์เลี้ยง : ตาหวาน
เจ้าของ : คุณจริยา นามเสนาะ

ที่มาของ "ตาหวาน"
    "พี่ได้มาจากที่ทำงานคือสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้า ลาดกระบัง ผู้เชี่ยวชาญชาวญี่ปุ่นเขาเลี้ยงไว้ที่สถาบันแต่ตอนเขากลับประเทศไม่ได้เอาตาหวานกลับไปด้วยก็เลยอยู่ที่ทำงาน พี่ๆน้องๆก็เลยหาอาหารให้เขาทาน ตอนนั้นคือปี 2530 ตาหวานยังเป็นสุนัขเด็กอยู่อายุไม่เกิน 1 ปี พี่ก็เลี้ยงเขาที่สถาบัน 10 ปี ต่อมาผู้บริหารตั้งใจจะกำจัดสุนัขจรจัดในสถาบัน เราก็อยากช่วยก็เลยพามาให้พี่ที่สวนสยาม ตอนนั้นตาหวานอายุ 10 ขวบ พี่รู้ว่าคืนนั้นเขาจะวางยาเบื่อสุนัขก็ช่วยเขาได้ตัวเดียว เช้าวันรุ่งขึ้นพบว่าสุนัขตายไปประมาณ 10 ตัวก็แสดงว่ามีการวางยาสุนัขตามที่มีข่าวกันจริงๆพี่สาวก็พามาอยู่กับพี่อาทิตย์ละวันหรือมาฝากไว้ตอนไปต่างจังหวัด อยู่กับพี่สาวประมาณ 9 ปี พี่สาวพี่ก็เสีย ก็เลยได้มาอยู่กับพี่"

ลักษณะนิสัย
    "สุภาพ เรียบร้อยสมกับเป็นผู้หญิง ใจดี เลี้ยงง่าย ชอบนั่งรถ เชิดหน้าอยู่หน้ารถ คนอื่นนั่งข้างหน้าไม่ได้ (ข้างคนขับ) เพราะฉะนั้นจะเห่า ขนาดพ่อของพี่ยังต้องนั่งข้างหลังเลย ชอบไปเที่ยวทะเล ขี้อิจฉาโดยเฉพาะแมว หมายความว่าไม่ชอบให้แมวมาอยู่ใกล้พี่และพ่อของพี่ ถ้าพี่เล่นกับแมวก็จะเข้ามาเห่าไล่แมวไป ตามปกติก็ไม่ทำอะไรแมวอยู่แล้ว"

วีรกรรม
    "เมื่อวานนี้มีแมวในหมู่บ้านมาไล่กัดแมวบ้านคุณทิพย์ประมาณ 18.30 น. แมวลายเสือ ขนปุย ผู้ชาย ไม่รู้มาจากไหน ใครเป็นเจ้าของ แต่แอบโหด พี่เรียกว่าผู้กองณัฐ ฉายามันมาจากผู้กอง ตชด.ค้ายาบ้า เมื่อวานผู้กองณัฐ มาไล่กัดแมวตัวอื่นอีก 3 ตัว เมื่อตาหวานได้ยินเสียงก็เลยวิ่งเข้าไปช่วย พี่เองก็ต้องวิ่งตามไปด้วย จนผู้กองณัฐถูกวิ่งไล่เข้าบ้านร้างไป"

ความประทับใจ
    "ประทับใจในตัวเขาที่เราสามารถช่วยชีวิตเขาไว้ได้ และพฤติกรรมของเขาดี ไม่ระรานใคร เวลาถ่ายก็ถ่ายเป็นที่เป็นทาง และคืนที่พี่สาวเสียนี่ เขาร้องไห้ พี่บอกเขาว่า “แม่แอ๊ดไม่กลับมานอนกับน้องแล้วนะ แม่แอ๊ดไปสวรรค์แล้ว” เค้าก็ร้องไห้ พี่อยากฝากให้คนเลี้ยงสัตว์ทุกคนให้ความรักและเอาใจใส่จริงๆ ต้องดูแลทั้งความเป็นอยู่ และความปลอดภัยในตัวสัตว์ ไม่ใช่เช้าขึ้นมาเปิดประตูวิ่งไปให้รถชนนะคะ ให้เขาอิ่มอย่างเดียว ไม่เอานะ อยากให้เขาปลอดภัยด้วย"

อาการป่วย
    "พี่เห็นเลือดไหลจากจมูกเมื่อปลายปีที่แล้ว เมื่อเช็ดให้ก็หายไป ช่วงปีใหม่ก็ไหลอีก ก็พามาหาหมอเลย เพื่อตรวจร่างกาย x-ray โพรงจมูก หมอก็เห็นเพดานปากด้านบนของเขาบวม ก็ส่งตัวไปรักษาที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้รับความกรุณาจากคุณหมอสุนีย์ตัดชิ้นเนื้อให้ ผลกลับมาที่โรงพยาบาลสัตว์เอแคร์ ตาหวานเป็นมะเร็งที่โพรงจมูก สำหรับมะเร็งระยะนี้เป็นมะเร็งระยะที่หายยากมาก พี่ก็เป็นกังวลเพราะเรารู้สึกรักและต้องรับผิดชอบ พี่ก็ต้องค่อยๆบอกพ่อ พ่ออายุมากแล้ว 91 ปี ต้องถนอมจิตใจแก คุณพ่อก็ค่อยๆรับรู้ เขาก็ซีเรียสทุกครั้งที่พามาหาหมอ พี่ก็ฝากความหวัง 90 % ไว้ที่คุณหมอ อีก10 % อยู่ที่ความรัก ความอบอุ่น การดูแลของเราเองที่ต้องเพิ่มให้มากขึ้น พี่ก็ขอให้คุณหมอทำเต็มที่ ขอให้ตาหวานอยู่กับเราได้นานที่สุด แต่พี่ก็รู้ว่าเขาก็อาการทรงอยู่ พี่ก็สวดมนต์ไหว้พระขอให้เขาอยู่กับเรานานๆถึง 30 ปี ถ้าเทียบกับคนเขาก็อายุ 100 กว่าปีแล้ว"